Autoban Mimarlık Kurucu Ortağı Seyhan Özdemir, çağdaş mimariyi yaşayan bir organizma olarak ele alıyor. Işık, kültür, insan deneyimi ve sürdürülebilirlik odağında şekillenen uluslararası projeleri üzerinden, mekanın ruhunu merkeze alan tasarım yaklaşımını paylaşıyor.
Dünya genelinde mimarlık ve tasarım anlayışı hızla değişiyor. Sizce çağdaş mimarinin en belirgin özellikleri neler ve bunları projelerinize nasıl yansıtıyorsunuz?
Seyhan Özdemir: Çağdaş mimari bugün benim için sınırları olmayan bir canlı organizma: Işığın ritmine, iklimin fısıltısına, insan davranışının en ince kıvrımlarına kulak veren bir duyarlılık. Artık mesele bir imza bırakmak değil; duyumsamak, dinlemek, mekanın ruhunu anlamak.
Bu nedenle projelerimiz sabit değil; nefes alan, uyumlanan, yaşayan birer varlık. Kamusal ile özel arasında akışkan geçişler kuruyor, insanın biyolojik saatine eşlik eden ışık senaryoları yazıyor, zamanla evrilen mekânsal hikâyeler tasarlıyoruz. Böylece mimari heykel gibi donmuyor; hayatla birlikte esniyor, değişiyor, derinleşiyor.
“Bizler, mekanın dilini tercüme eden hikaye anlatıcılarıyız”
Uluslararası projelerde farklı kültür ve coğrafyalarda çalışıyorsunuz. Kendi tasarım dilinizi korurken, yerel karakteri projelere nasıl entegre ediyorsunuz?
Seyhan Özdemir: Her projeye bir yolculuk ritüeliyle başlıyoruz. İklimin dokusunu, malzemenin hafızasını, ışığın tonunu, zanaatin izini okuyarak.
Sonra tüm bu katmanları kendi duyarlılığımızdan süzüyoruz; atmosfere, anlatıya ve insan deneyiminin şiirine odaklanarak. Ortaya çıkan şey bir kopya değil; bir çeviri, bir yankı, yerin ruhuyla bizim sesimizin kurduğu bir ortak dil.
Bu nedenle her uluslararası projede kendimizi mekanın dilini tercüme eden hikaye anlatıcıları olarak görüyoruz.
OGGUSTO 2026 Dekorasyon Trendleri Raporu: Yeni Nesil Tasarım Kodları
JOALI Maldives & JOALI Being projeleriniz çok etkileyici. Bu projelerde öncelikli hedefiniz deneyim ve mekan tasarımını nasıl bir araya getirmekti?
Seyhan Özdemir: JOALI’de amacımız, adanın doğasıyla insanın duygusu arasında kesintisiz bir yolculuk yaratmaktı. Villanın çatı çizgisinden ahşap üzerindeki adım sesinin yankısına, gölgenin dansından rüzgarın dokunuşuna kadar her detay bir nota gibi düşünüldü.
Biz yalnızca mekan tasarlamadık; bir hal, bir atmosfer, hatırlanan bir duygu tasarladık. Mimariyi arka plandan çıkarıp deneyimin kendisine dönüştürmek istedik.
Maldivler Seyahat Rehberi
“Yeniden doğmuş bir İstanbul hikayesi”
Hilton Istanbul Bosphorus renovasyonu, tarihi ve modern tasarımı birleştiren bir proje olarak öne çıkıyor. Burada tasarım sürecinde hangi yaklaşım ve önceliklere odaklandınız?
Seyhan Özdemir: Hilton Bosphorus, İstanbul’un kolektif hafızasına kazınmış bir ikon. Bu yüzden yaklaşımımız geçmişi silmek değil, ona saygıyla yeni katmanlar eklemekti.
Renovasyonu iki zaman arasında bir sohbet olarak düşündük: Dünün zarafeti ile bugünün konforu arasında. Malzemeler, oranlar ve ritimler geçmişe selam verirken; akış, ergonomi ve modern beklentiler yapıyı bugüne taşıdı.
Sonuç, tanıdık ama tazelenmiş; köklü ama yeniden doğmuş bir İstanbul hikayesi oldu.
“Mesele, makinenin içinde insanın kaybolmaması”
Heydar Aliyev Airport International Terminal’i tasarlarken, hem işlevsellik hem de görsel etki açısından neleri göz önünde bulundurdunuz? Uluslararası bir havaalanı deneyimi tasarlarken en büyük zorluklar nelerdi?
Seyhan Özdemir: Havalimanı tasarımı, insan hareketinin en hızlı, en yoğun ve en kırılgan hâline eşlik etmektir. Düzen, netlik ve dayanıklılık kadar; yolculuğun umudunu, varışın duygusunu, bekleyişin sabrını da taşır.
Bizim için mesele, bu devasa makinenin içinde insanın kaybolmamasını sağlamaktı. Işığı, akustiği, dolaşımı düzenlerken mekâna aynı zamanda bir asaleti, bir aidiyet hissini kodladık.
En büyük sınav, mükemmel çalışan bir sistem yaratırken onun insana dokunan bir kalbi olmasını sağlamaktı.
ME Malta projesinde, yerel kültür ve modern mimari anlayışı nasıl birleştirdiniz? Bu projede özgün tasarım kararlarınız nelerdi?
Seyhan Özdemir: ME Malta, ışığın, taşın ve Akdeniz’in yavaş akan zamanının bir şiiriydi. Adanın ışığını, taş dokusunu, mevsimsel ritmini arınmış bir sadelikle yeniden yorumladık.
Kireçtaşı yüzeyler, alçak yatay çizgiler, dar hacimlerin serinliği yapıyı adaya sabitledi. Modernlik ise temiz hatlarda, akıcı dolaşımda ve dingin bir minimalizmde kendini gösterdi.
Ortaya çıkan yapı, “Malta temalı” değil; Malta’nın ruhunu çağdaş bir dille anlatan bir mimari oldu.
“Doğaya saygı, kültüre saygı, insana saygı”
Sürdürülebilirlik ve çevresel sorumluluk artık her projede kritik. Bu yaklaşımı özellikle resort ve otel projelerinde nasıl uyguluyorsunuz?
Seyhan Özdemir: Sürdürülebilirliği doğaya, topluma ve insana karşı verilen uzun vadeli bir söz olarak görüyoruz.
Üç katmanda işliyoruz:
- Doğaya saygı: Pasif iklim stratejileri, yerel malzemeler, doğal ışığın cömert kullanımı.
- Kültüre saygı: Yerel zanaatkârlarla çalışmak, topluluğu projeye dahil etmek, el işçiliğini görünür kılmak.
- İnsana saygı: Dinlenmeyi, yenilenmeyi, farkındalığı ve dengeyi teşvik eden mekânlar yaratmak.
Gerçek sürdürülebilirlik bugünü iyileştirirken geleceği unutmayan sakin bir bilgeliktir.
OGGUSTO 2026 Sürdürülebilirlik Trendleri Raporu: Gezegen Odaklı Yeni Çağ
Teknoloji ve dijital deneyimler, mekân tasarımını giderek etkiliyor. Yeni nesil kullanıcı deneyimini tasarımınıza dahil ederken hangi inovatif yöntemleri kullanıyorsunuz?
Seyhan Özdemir: Teknolojiyi görünmez bir zanaat gibi ele alıyoruz. Gösterişli bir araç değil; konforu, ritmi ve akışı derinleştiren bir arka plan şiiri.
Işığın biyolojiye uyduğu senaryolar, doğal havalandırmayla uyumlu iklim sistemleri, mimariye gömülü akustik bölgeler, mekânın netliğiyle bütünleşen dijital yönlendirmeler…
VR ve simülasyonlar ise ışığın nasıl süzüldüğünü, sesin nasıl döndüğünü, akışın nasıl hissedildiğini önceden okumamızı sağlayan birer prova niteliğinde.
Teknoloji bizim için insanı gölgede bırakmaz; insan deneyimini daha berrak ve daha zarif kılar.
Sizce Türk mimarlığının uluslararası projelerdeki yeri ve etkisi nasıl değişiyor? Bu algıyı değiştirmek için neler yapılabilir?
Seyhan Özdemir: Türk mimarlığının, zanaat mirası ile çağdaş duyarlılığı harmanlayarak kendine özgü bir denge kurduğuna inanıyorum. Bu denge -yerellik ile evrensellik- dünyada giderek daha fazla yankı buluyor.
Algıyı güçlendirmek için daha fazla kültürlerarası iş birliği, çok dilli yayınlar, kapsamlı proje anlatıları ve uluslararası platformlarda görünürlük gerekiyor.
Aynı zamanda yeni kuşak mimarların desteklenmesi, zanaatin korunması ve tasarım özgüveninin beslenmesi şart.
Türk mimarlığı, nitelik ve özgünlükle küresel anlatıya daha güçlü bir katkı sunabilir.
Gelecek için vizyonunuz nedir? Yakın dönemde üzerinde çalışmayı planladığınız veya ilgi çekici bulduğunuz yeni projeler neler?
Seyhan Özdemir: Giderek daha çok dönüştürücü, karma kullanımlı kentsel projelere ve adaptif yeniden kullanım tipolojilerine yöneliyoruz:
Eski yapılara yeni bir hayat verme, çalışma–kültür–iyilik hâli–topluluk katmanlarını aynı mekânda buluşturma fikri bizi heyecanlandırıyor.
Ayrıca misafirperverlik ve wellness projelerinde yeni bir dil araştırıyoruz — yalnızca resortlarda değil, kent içinde “sığınak” niteliği taşıyan, mahremiyet, topluluk ve sürdürülebilirliği dengeleyen mekânlarda.
Tüm bunların merkezinde ise her zaman olduğu gibi zanaat, anlatı ve insan odaklılık var.
Bizim için asıl soru hep şu: Mimarlık, değişen bir dünyada insanın aidiyet, bağlantı ve anlam arayışına nasıl ışık tutabilir?
