Nedyalko Yordanov’un Gonzago’nun Öldürülüşü, Shakespeare’in Hamlet evrenine içeriden bakarak iktidar oyunlarını, casusluk düzenini ve güç zehirlenmesini keskin bir mizahla sahneye taşıyor.
Shakespeare’in Hamlet’inde yer alan “oyuncular sahnesi”ni merkezine alan Gonzago’nun Öldürülüşü, saray entrikalarını tiyatro içinde tiyatro kurgusuyla yeniden düşünmeye açıyor. Aklını yitirdiği sanılan Hamlet’in dikkatini dağıtmak amacıyla saraya davet edilen seyyar tiyatro topluluğu, bu daveti yeniden yerleşik bir sahneye kavuşma fırsatı olarak görür. Ancak Hamlet’in oyuna yaptığı küçük müdahale, sahnedeki temsilin politik bir tuzağa dönüşmesine neden olur.
Topluluk, oynadıkları metnin kralı hedef alan bir gerçeklik testi olduğunu fark etmez. Sahnedeki kurgu, saraydaki gerçeği açığa çıkarır. Kralın tepkisi, Hamlet’in aradığı yanıtı verir. Amacına ulaşan Hamlet için süreç burada sona ermez; saray düzeni, gerçeği ortaya çıkaran oyuncular için tehdit haline gelir.
Casusların, dalkavukların ve görünmez güç ilişkilerinin iç içe geçtiği bu kara komedi, dinleyenle dinlenen arasındaki sınırın silindiği bir düzeni sahneye taşır. Sarayın her köşesi gözetim altındayken, gerçeği açığa çıkaran sanatın bedeli ağırlaşır.